Η ηλικία των 46 ετών είναι ένα είδος “ισημερινού” όταν το άτομο αντιμετωπίζει μια μοναδική διαστρωμάτωση φυσιολογικών και ψυχολογικών παραγόντων. Σε αυτή την ηλικία. αίσθημα αδυναμίας σπάνια είναι τυχαία- συχνά είναι το αποτέλεσμα παλαιών συνηθειών που συγκρούονται με νέες πραγματικότητες. Η κατανόηση των μηχανισμών αυτής της κατάστασης βοηθάει στη μετατροπή του άγχους σε συνειδητή διαχείριση της ζωής μας.
Ορμονική αναδιάρθρωση και η βιοχημεία του άγχους
Μία από τις κύριες κρυφές αιτίες της συναισθηματικής αστάθειας είναι η εξής ορμονικές αλλαγές. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το σώμα αρχίζει να μειώνει την παραγωγή βασικών ορμονών, γεγονός που επηρεάζει άμεσα το επίπεδο των νευροδιαβιβαστών που είναι υπεύθυνοι για την ηρεμία και την αυτοπεποίθηση.
-
Τα μειωμένα επίπεδα των οιστρογόνων ή τεστοστερόνη προκαλεί ακραίες διακυμάνσεις της διάθεσης.
-
Διαταράσσει την παραγωγή serotoninη οποία καθιστά το άτομο πιο ευάλωτο σε εξωτερικές διαταραχές.
-
Χρόνια αυξημένα κορτιζόλη λόγω του συσσωρευμένου στρες δημιουργεί μια αίσθηση συνεχούς αδιεξόδου.
Κοινωνική πίεση και σύνδρομο σάντουιτς
Μέχρι την ηλικία των 46 ετών, πολλοί βρίσκονται σε θέση “σάντουιτς”, με τις υποχρεώσεις προς διαφορετικές γενιές της οικογένειας να φτάνουν στο αποκορύφωμά τους. Αυτό δημιουργεί τεράστια έλλειψη προσωπικών πόρων και χρόνου για αυτοπραγμάτωση.
-
Η ανάγκη φροντίδας των ηλικιωμένων γονέων απαιτεί τεράστια ηθική δύναμη.
-
Οι εφηβικές κρίσεις των παιδιών ή η είσοδός τους στην ενηλικίωση καθιστούν αναγκαία την επανεξέταση του ρόλου του ατόμου ως γονέα.
-
Επιτάχυνση φόβος της εγκατάλειψης στην αγορά εργασίας λόγω του ανταγωνισμού με νεότερους ειδικούς υπονομεύει την πίστη στο επαγγελματικό μέλλον.
Αναπροσαρμογή των αξιών και υπαρξιακό αδιέξοδο
Σε αυτή την ηλικία γίνεται μια αυστηρή καταγραφή των επιτευγμάτων. Η απελπισία συχνά προκύπτει όταν η πραγματικότητα δεν έχει ανταποκριθεί στις νεανικές προσδοκίες.
-
Κρίση ταυτότητας μας κάνει να θέτουμε το ερώτημα: “Ποιος είμαι αν αφαιρέσω τους κοινωνικούς μου ρόλους;
-
Η αίσθηση ότι “τα καλύτερα χρόνια είναι πίσω μας” μας εμποδίζει να κάνουμε μακροπρόθεσμα σχέδια.
-
Η ρουτίνα της ζωής και η έλλειψη νέων νοημάτων οδηγούν σε συναισθηματική εξουθένωση.
Σωματικοί πόροι και τρόπος ζωής
Συχνά αυτό που μπερδεύουμε με μια ψυχολογική κρίση είναι μια φυσιολογική εξάντληση του σώματος. Μετά την ηλικία των 45 ετών, το σώμα απαιτεί μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση για τη διατήρηση της ενέργειας.
-
Η έλλειψη ποιοτικού ύπνου συσχετίζεται άμεσα με το αίσθημα αδυναμίας αντιμετώπισης των καθημερινών καθηκόντων.
-
Έλλειμμα βιταμίνη D και το μαγνήσιο μπορεί να μιμηθούν τα συμπτώματα της μείζονος κατάθλιψης.
-
Η έλλειψη επαρκούς σωματικής δραστηριότητας μειώνει τη συνολική αντίσταση στο στρες.
Το ξεπέρασμα αυτής της περιόδου αρχίζει με την αναγνώριση ότι η αδυναμία δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, αλλά ένα σήμα του συστήματος για επανεκκίνηση. Στην ηλικία των 46 ετών, η ζωή απαιτεί μια στροφή από την εκτεταμένη κατανάλωση πόρων σε μια στρατηγική προσεκτικής ανάκτησης πόρων. Η μετατόπιση της εστίασης στην υγεία του ατόμου, ο καθορισμός προσωπικών ορίων και η αποδέσμευση από μη ρεαλιστικές προσδοκίες επιτρέπει την ανάκτηση του ελέγχου της κατάστασής του.
Η αίσθηση της εσωτερικής δύναμης στην ενήλικη ζωή ανακτάται μέσω της προσοχής στις βιολογικές ανάγκες του σώματος και του ειλικρινούς διαλόγου με τον εαυτό μας.
