Πολλοί άνθρωποι παρατηρούν ότι μετά τη συμπλήρωση 40 ετών. οικονομική συμπεριφορά περιουσιακών στοιχείων και οι συνήθεις μέθοδοι συσσώρευσης δεν λειτουργούν πλέον όπως παλιά. Αυτό δεν είναι μαγεία ή απλή σύμπτωση, αλλά ένα φυσικό στάδιο όταν συμβαίνουν αλλαγές ορίζοντες σχεδιασμούΤο επίπεδο ευθύνης και οι βιολογικοί ρυθμοί. Σε αυτή την ηλικία, το χρήμα παύει να είναι ένα απλό μέσο κατανάλωσης και γίνεται ένα εργαλείο για την εξασφάλιση της διαβίωσης μακροχρόνια ασφάλεια.
Η επίδραση της μείωσης του χρόνου
Στα είκοσί σας, φαίνεται ότι ο χρόνος είναι άπειρος και ότι κάθε οικονομικό λάθος διορθώνεται. Μετά τα σαράντα. σύνθετος τόκος εξακολουθεί να λειτουργεί για εσάς, αλλά το παράθυρο ευκαιρίας για επιθετική ανάπτυξη αρχίζει σταδιακά να κλείνει. Δεν είναι πλέον το ποσό των χρημάτων που κερδίζετε που έρχεται στο προσκήνιο, αλλά η ποσοστό διατήρησης κεφάλαιο. Τα χρήματα αρχίζουν να “αισθάνονται” την προσέγγιση της περιόδου κατά την οποία το ενεργό εισόδημα μπορεί να μειωθεί και απαιτεί μια πιο συντηρητική προσέγγιση των κινδύνων.
Αλλαγή στη διάρθρωση των δαπανών
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της ζωής, οι οικονομικές ροές συχνά διοχετεύονται προς άλλες κατευθύνσεις:
-
Υποστήριξη ηλικιωμένοι γονείςΠρόκειται για έναν τομέα που απαιτεί συστηματικές επενδύσεις στην ιατρική.
-
Πληρωμή για την ποιοτική εκπαίδευση των παιδιών.
-
Αυξημένο κόστος των προσωπικής υγείαςοι οποίες γίνονται πλέον μια υποχρεωτική επένδυση και όχι ένα καπρίτσιο.
-
Ο σχηματισμός ενός “μαξιλαριού ασφαλείας” που μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της οικογένειας για αρκετά χρόνια στο μέλλον.
Ψυχολογία του καταναλωτή και κατάσταση
Μετά τα σαράντα, τα χρήματα συμπεριφέρονται διαφορετικά επειδή αλλάζει ο ίδιος ο ιδιοκτήτης. Η ανάγκη για παρορμητικές αγορές για την έγκριση των άλλων εξαφανίζεται. Ορθολογική κατανάλωση γίνεται κυρίαρχη. Το άτομο αρχίζει να εκτιμά τα ποιοτικά πράγματα που διαρκούν για μεγάλο χρονικό διάστημα και τις υπηρεσίες που εξοικονομούν χρόνο. Τα χρήματα αρχίζουν να δουλεύουν “αθόρυβα” για άνεση και ψυχική ηρεμίαόχι στα εξωτερικά χαρακτηριστικά της επιτυχίας.
Επανεξέταση του επενδυτικού χαρτοφυλακίου
Αν στα τριάντα σας μπορούσατε να επενδύσετε τα πάντα σε μετοχές υψηλού κινδύνου ή σε νέα έργα, τώρα μπορείτε να διαφοροποίηση καθίσταται ζωτική ανάγκη. Τα περιουσιακά στοιχεία αρχίζουν να συμπεριφέρονται με πιο πειθαρχημένο τρόπο: ο επενδυτής επιλέγει συχνότερα μέσα με σταθερές αποδόσεις και προστατευτικούς μηχανισμούς. Το κύριο καθήκον του κεφαλαίου σε αυτή την ηλικία δεν είναι να διπλασιαστεί σε ένα χρόνο, αλλά να μην χάσει την αγοραστική του δύναμη σε συνθήκες πληθωρισμού.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της ζωής, ο οικονομικός αλφαβητισμός μετατρέπεται σε σοφία ζωής, όπου κάθε ρούβλι που δαπανάται αξιολογείται από την άποψη της χρησιμότητάς του για τη μελλοντική ποιότητα ζωής. Οι αποφάσεις γίνονται ισορροπημένες και το κεφάλαιο αποκτά τη σταθερότητα που είναι απαραίτητη για να περάσει στη φάση της πλήρους οικονομικής ανεξαρτησίας. Κάθε περιουσιακό στοιχείο εξετάζεται πλέον μέσα από το πρίσμα της ικανότητάς του να παράγει παθητικό εισόδημα μακροπρόθεσμα.
Η σωστή οικονομική διαχείριση μετά τα σαράντα έτη απαιτεί την εγκατάλειψη της σπουδή και την υιοθέτηση μιας στρατηγικής σταδιακής και σίγουρης δημιουργίας.
